Zaterdag, 20 maart, 2021

Geschreven door: Overman, Mariska
Recensie door: Perfecte Buren, Patrice

Noorderlicht

Moord is niet eens nodig voor gierende spanning


[Recensie] “Ik. Heb. Een. Idee.” Dit zijn de woorden die ten grondslag liggen aan een macaber plan. Vier onbekenden die elkaar onder een alias een aantal jaren geleden op een online literair platform hebben leren kennen, raken gefascineerd over een schuldvraag in het boek ‘Misdaad en straf’ van Dostojewski.

De nieuwsgierigheid wint het uiteindelijk van de redelijkheid en ze besluiten de daad bij het woord te voegen om het antwoord op deze vraag zelf te gaan ontdekken. Er wordt goed nagedacht en gekozen voor een geïsoleerde setting om hun idee uit te voeren. Ze boeken een winterzeiltocht met een internationaal reisgezelschap aan de Noorse kust. Tijdens deze tocht beslissen ze wie er moet sterven en of er vervolgens sprake zal zijn van gewetenswroeging. Het is februari 2020. Het is tergend koud.

Mariska Overman neemt haar lezers mee naar het prachtige, ruwe Noorwegen. De reis begint vanuit de haven van Tromsø. Langs de kust varen we met Noor, Magnus, Katja en Frode en de overige passagiers richting het hoge noorden. De reisbestemming staat bij velen op de bucketlist: Aurealis Borealis, het Noorderlicht. Het zien van walvissen en prachtige winterse landschappen in de desolate Noorse natuur is een bonus en minstens zo imponerend.

Vrij gemakkelijk neemt Overman je mee de ijzige kou in. Vanaf het moment dat je aan boord stapt voel je een tweedeling. De kou die synoniem staat voor bepaalde personages: kil, berekenend en onpeilbaar. Daar tegenover staat de warmte van andere passagiers aan boord, onwetend en zich veilig wanend zonder de potentiële dreiging van wat misschien wel hun laatste uren kunnen zijn.

Scènes

Vanuit de ik-persoon beschrijft de Nederlandse Noor de reis. Haar verhaal leer je het beste kennen, haar motivatie is duidelijk. Via prints lees je de online conversaties van de voorgaande jaren en hoe het idee tot stand komt. Toch weet je dat er meer moet zijn dan dat. 

Vertrouwen speelt de hoofdrol in dit machtsspel, wie is schuldig, wie is medeplichtig (en daarmee ook schuldig) en valt er met die verantwoording te leven? Terwijl de vier wikken en wegen maak je kennis met de overige passagiers. Nét genoeg om zelf een mening te vormen, en raar maar waar, zelf ook te overwegen wie er wel dood ‘mag’. 

Het plan neemt een steeds concretere vorm aan, of lijkt dat maar zo? Het is duidelijk wat het idee is maar het waarom laat zich vooralsnog raden. Wat drijft de vier, wat zijn hun argumenten om tot deze bizarre keuze te komen? De sterke dialogen laten niets aan de verbeelding over, het is duidelijk wat het doel van deze missie is. 

Noorderlicht is hét voorbeeld van een thriller dat bloedvergieten niet nodig is om de suggestie van tergende spanning op te wekken.

Eerder verschenen op Perfecte Buren