Dinsdag, 20 april, 2021

Geschreven door: Verde, Roberto
Artikel door: Brouwers, Nathalie

Ixion

Meer dan verdienstelijk debuut

[Recensie] Roberto Verde is een artiestennaam. Onder deze naam is Robert (Bob) Verlinde zowel schilder als debuterend schrijver. Onlangs bracht hij namelijk Ixion uit, een boek waarin hij een verhaal schetst over waarom de rechtertepel van de godin Hera op het schilderij Ixion van de grote P.P. Rubens ietsje lager staat dan verwacht. De mythe van Ixion gaat als volgt: de bergkoning Ixion zou godin Hera, en vrouw van oppergod Zeus, verleiden en zo zijn toorn oproepen. Aan de lezer de eer om de figuren in de personages van deze roman te herkennen.

Herman is het rijkeluiszoontje van een steenrijke industrieel. Hij heeft echter geen gemakkelijke jeugd en wordt op zijn college zelfs gepest vanwege de rijkdom van zijn familie. Hij trapt eens goed tegen de poort die achter hem dichtslaat als hij er eindelijk mag afzwaaien. Hij wil echter wel vader Kesteloot (‘Dieu’) opvolgen in het familiebedrijf, als die hem maar eens de kans zou geven om een redelijke job te geven. Als vakantiejob mag hij alvast Rafik (Raf) rondrijden, een ingenieur die normaal gezien met zijn eigen wagen rondrijdt maar die de vraag krijgt om deze gewoonte voor een paar maanden te laten varen. Er ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee, zeker als Herman met de vuisten opkomt voor Rafik als deze nog maar eens racistische opmerkingen over zich heen krijgt. Ten slotte is er Alain die al met Rafik op cafĂ© vriendschap gesloten had, en ook Herman in hun midden opneemt, al zijn ze erg verschillend. Alain heeft zijn actieve leven al even achter de rug, en gaat op cafĂ© om zijn slechte relatie met zijn vrouw te verdrinken. Dat cafĂ© geeft Herman wel de kans om de echte wereld binnen te stappen.

Ook al krijgt Herman al het geld voor een gemakkelijk leventje en voor zijn 19e verjaardag een Ferrari omdat zijn moeder de schijn hoog wil houden, is hij ongelukkig vanwege de minachting van zijn vader. Als student op ‘kamers’ op zijn eigen familie-eigendom, tast hij de grenzen af van wat hij kan doen om te rebelleren en toch in de gunst te blijven van de afstandelijke ouders die hem maar weinig liefde betonen. De vriendschap met de twee andere mannen vormen daarvoor gelukkig een tegengif. Terwijl hij die grenzen aftast, en zich regelmatig terugtrekt in de ‘villa’ op hun eigendom, en waar hij zelfs een feest geeft dat faliekant afloopt, komt hij een ‘geheim’ tegen en wil hij meer te weten komen over een zekere Joseph Cohen die ooit bij een voorvader van hem op bezoek moet zijn geweest en in de villa zijn onderkomen gekregen had. Eindelijk krijgt Herman van zijn vader op aandringen van zijn moeder een baantje onderaan de ladder. Als hij zo enkele treden verder omhoog kan klimmen, mag hij aan projecten gaan meewerken in Noord-Frankrijk, waaronder de dependance van het Louvre in Lens. Daar komt de Rubens uit de titel dan mee in het zicht


Als debutant kan Verde je zeker meeslepen in dit verhaal dat getuigt van vriendschap en vertrouwen tussen de drie mannen en goed gespeend is van humor, vooral dan in de dialogen. Niet alle draadjes die hij door het verhaal weeft, zijn even goed afgewikkeld maar dat hoeft op zich ook niet een probleem te zijn; ze overtuigen alleen niet allemaal even goed. Omdat de personages Rafik en Alain misschien ook wat minder uitgewerkt zijn en de nadruk te veel op Herman ligt, ook al wordt hiertoe wel een poging ondernomen? De symboliek van het Ixion-schilderij terugvinden in het boek naast nog wat andere culturele referenties, vormt de extra af te schrapen laag in dit vlot te lezen en tragikomische boek. Voor die enkele toevallig opgemerkte schrijffouten hoeft Verde niet te vrezen, die kunnen anderen eruit halen voor hem en zijn ook niet typisch aan debuteren. Neen, als deze auteur nog verhalen te vertellen heeft, hoeft hij ze zeker niet voor zichzelf te houden.

Technisch Weekblad

Eerder verschenen op Villa Nathalie – Over Lezen